Een paar maanden terug had NOVA een reportage uit Canada (zie hier). Er zou meer olie te vinden zijn dan in Saoedi-Arabië. De olie wordt uit het zand gehaald,zandolie genaamd. Tot voor kort was het niet rendabel om de olie eruit te halen,de olieprijs was laag en de investeringen waren duur. Nu de olie steeds schaarser wordt kunnen investeringen wel terug verdiend worden en zijn sommige delen in Canada veranderd in een maanlandschap. De olie tast het milieu verschrikkelijk aan,maar het is olie! Waar zijn we zonder olie? Dus kijken we er niet gek van op als grote gebieden onherstelbaar beschadigd worden. Een wellicht veel grotere zorg is de productie voor zandolie. Zoals eerder aangegeven zijn alle natuurlijke grondstoffen op aan het raken,en stijgt de prijs (en doen we er meer moeite voor). Dit geldt voor alle natuurlijke producten. En laat er nou net verschrikkelijk veel water nodig zijn om van zandolie “normale” olie te maken.

Alleen al in de Canadese provincie Alberta wordt jaarlijks meer dan 204 miljard liter water,het meeste afkomstig van aquifers,in oliebronnen gepompt om de druk in het reservoir te doen toenemen en de productie te bevorderen. Dit is genoeg water om de zevenduizend inwonenden van Red Deer gedurende twintig jaar te bevoorraden. Tragisch is dat wanneer de oliebron is uitgeput, het achtergebleven water volledig verloren is voor mens en natuur. Het bevat geconcentreerde niveaus van mineralen en ook de vervuilers van het olie-ontginningsproces.

We beseffen ons steeds meer dat olie ook een prijs heeft,wanneer zal dit besef ook voor het "blauwe goud" komen?